ryby
wyrażeń angielsko-języcznych
     Szczupak (esox lucius) z rodziny szczupakowatych (esocidae) jest typowym drapieżnikiem. W sprzyjających warunkach dorasta do 1,50 m długości i ciężaru 24 kg. Młode szczupaki żywią się planktonem, lecz bardzo szybko przechodzą na drapieżny tryb życia. Znane są przypadki kanibalizmu wśród tych ryb. Zamieszkuje wszystkie typy wód słodkich i słonawych. W Polsce jedynie nie występuje w górskich potokach. W pomorskich rzekach często zajmuje stanowiska obok pstrągów i lipieni.

Sprzęt do łowienia tej ryby powinien być odpowiednio mocny, wędzisko AFTM 8-9, sznur WF, intermediate I,lub pływający z tonącą końcówką F/S. Przypon powinien być zdecydowanie dłuższy od dotychczas stosowanych, jego długość powinna być 1,5 raza większa niż długość kija. Grubość żyłki maksymalnie 0,24 mm - grubsza będzie miała większą wytrzymałość niż sznur.

Muchy - też zdecydowanie większe. Można stosować specjalne konstrukcje muchy pod nazwą Demon. Jest to kombinacja dwóch haczyków połączonych ze sobą, najlepiej kawałkiem plecionki. Dobrze jest, jeżeli pierwszy haczyk ma skierowany grot na dół, natomiast tylny zamocowany jest grotem do góry. Dla lepszej pracy muchy w wodzie na pierwszym haczyku możemy umieścić obciążenie w postaci oczu z ołowiu. Cała konstrukcja powinna mieć ok. 15 cm długości.Do budowy na pojedyńczym haczyku najlepiej jest używać w konstrukcji muchy haczyka nr 6/0, wykonując długi falujący ogon i główkę. Każdy materiał użyty na tyłów po zetknięciu się z zębami szczupaka jest w strzępach, a długie skrzydełka często zawijają się na grocie haczyka. Muchy powinny posiadać w swojej konstrukcji dużo błyszczących materiałów. Bardzo łowne są różnego koloru zonkery. Nie należy jednak przesadzać z ilością materiałów użytych do konstrukcji tej muszki pamiętając o wytrzymałości naszego kija. Inną konstrukcją może być mucha tubowa, gdzie zamiast haczyka stosujemy kotwiczkę.

Muchę prowadzimy w połowie toni, pozwalając jej opaść niżej co jakiś czas. Czasami muchy trzeba ściągać bardzo szybko, wtedy kij trzymamy pod pachą a sznur ściągamy dwoma rekami. Kiedyś nie stosowałem przyponów metalowych, ale samo życie zweryfikowało moje poglądy. Przypon jest przydatny, szczególnie jeżeli trafimy na większy okaz. Obecnie są do zdobycia cienkie kewlarowe przypony, najlepiej z "metra", do których dowiązujemy muszkę. Wiążąc muszkę nie powinniśmy wiązać jej na "sztywno", tylko luźną pętelką.
Szczupaka na muchę poszukujemy tak samo jak spinningiem, w okolicy trzcin i na podwodnych górkach. Nie wiem jak to wyjaśnić, ale zdarzają się takie dni, kiedy muszkarz złowi komplet ryb, a spinningista będzie bez kontaktu z rybą. Przecież szczupak najczęściej wyczuwa swoje ofiary linia boczną. Coś kuszącego musi jednak być w sztucznej muszce, bo zdarzają się podszczypywania jej przez szczupaki, albo odprowadzanie pod same nogi wędkarza. Dobre wyniki osiągniemy łowiąc szczupaki z pływadełka (Belly Boat), szczupaki nie uciekają od wolno przesuwającego się wędkarza.
Zaciętego szczupaka holujemy szybko i zdecydowanie, nie dopuszczając do nadmiernego zmęczenia ryby. Po odhaczeniu zróbmy mu "sztuczne oddychanie" w postaci kilkunastu ruchów rybą do przodu i do tyłu, albo góra - dół w wodzie, żeby dobrze natlenić skrzela ryby. Bez tego zabiegu szczupaki, a szczególnie większe egzemplarze giną w ciągu kilku dni. Szkoda, bo to piękna i waleczna ryba, dostarczajaca wędkarzowi podczas holu wielu emocji.

Wymiar ochronny szczupaka do 45 cm.
Okres ochronny od 1 marca do 30 kwietnia.
W wodach Okręgu toruńskiego od 1 stycznia do 30 kwietnia.
Na wodach krainy pstrąga i lipienia okres ochronny nie obowiązuje.
Dzienny limit łącznie z boleniem, amurem, brzaną, karpiem, sandaczem i pstrągiem potokowym 3 szt.